آموزش طراحی چهره با مداد رنگی – قسمت چهارم
به‌روزرسانی‌شده در ۱۴۰۵
در این قسمت از مجموعه آموزش طراحی چهره با مداد رنگی، تمرکز اصلی روی ساخت حجم طبیعی بینی و گونه، ایجاد انتقال نرم بین رنگ‌های پوست و کنترل فشار دست است. در اجرای پرتره با مداد رنگی، تنها انتخاب رنگ درست کافی نیست؛ ترتیب لایه‌ها، میزان فشار نوک مداد و نحوه اتصال تیرگی‌ها به بخش‌های روشن نیز روی نتیجه نهایی تأثیر مستقیم دارد. در این مرحله از آموزش، رنگ‌های صورتی، گلبهی و قرمز برای ایجاد گرمای پوست و شکل‌دهی به فرم صورت به کار می‌روند. همچنین توضیح داده می‌شود چرا زیر بینی باید نسبت به اطراف تیره‌تر باشد، چگونه سایه گونه را بدون ایجاد مرز مشخص بسازیم و چطور از پر شدن زودهنگام بافت کاغذ جلوگیری کنیم.
فهرست مطالب
چگونه بینی را با لایه‌گذاری رنگی طراحی کنیم؟
در این بخش بهتر است پیش از اضافه کردن تیرگی‌های قوی، ساختار کلی بینی با رنگ‌های روشن و گرم شکل بگیرد. در نسخه قبلی آموزش نیز تأکید شده بود که این طراحی روی کاغذ معمولی انجام شده است، در حالی که برای کار تخصصی با مداد رنگی استفاده از مقوا یا سطح مناسب مداد رنگی، کنترل بیشتری برای اجرای لایه‌های متعدد فراهم می‌کند. نکته اصلی این است که از همان ابتدا قصد نداشته باشید با یک لایه ضخیم، رنگ نهایی پوست را ایجاد کنید.
- ابتدا محدوده کلی بینی و قسمت‌های دارای ته‌رنگ گرم را مشخص کنید و کار را با فشار بسیار کم شروع کنید.
- برای زیرسازی، صورتی و گلبهی را به‌صورت لایه‌های نازک روی سطح قرار دهید تا رنگ پوست به‌تدریج شکل بگیرد.
- در قسمت پایینی بینی که معمولاً گرمای بیشتری دارد، مقدار کنترل‌شده‌ای از قرمز اضافه کنید؛ این رنگ نباید به‌صورت لکه‌ای یا جدا از رنگ‌های قبلی دیده شود.
- زیر بینی را به‌تدریج تیره‌تر کنید تا عمق این ناحیه از سطح بالاتر بینی قابل تشخیص باشد.
- پس از هر لایه، نتیجه را بررسی کنید و تنها در قسمت‌هایی که به عمق بیشتری نیاز دارند، لایه بعدی را اضافه کنید.
- در پایان، انتقال بین تیرگی زیر بینی و بخش‌های روشن اطراف را نرم کنید تا فرم بینی طبیعی و سه‌بعدی دیده شود.
تیره‌سازی زیر بینی چرا اهمیت دارد؟
قسمت زیرین بینی به دلیل قرار گرفتن در ناحیه‌ای با نور کمتر، معمولاً نسبت به قسمت‌های برجسته‌تر تیره‌تر دیده می‌شود. این تیرگی نباید به شکل یک خط کاملاً مشخص اجرا شود. بهتر است عمق رنگ در نزدیک‌ترین بخش به زیر بینی بیشتر باشد و هنگام حرکت به سمت پوست اطراف، به‌تدریج کاهش پیدا کند. همین انتقال تدریجی است که به جای ایجاد یک خط مصنوعی، حجم بینی را قابل باورتر می‌کند.
چگونه سایه گونه را طبیعی و یکدست کنیم؟
پس از شکل‌گیری فرم بینی، گونه‌ها باید با همان منطق لایه‌گذاری تدریجی ساخته شوند. در این مرحله، بخش‌های روشن‌تر با گلبهی شروع می‌شوند و سپس صورتی و در صورت نیاز مقدار محدودی قرمز برای ایجاد گرمای بیشتر به کار می‌رود. هدف، ساختن یک سطح رنگی یکنواخت نیست؛ هدف این است که تغییرات ظریف روشنایی و گرمای پوست بدون ایجاد لکه یا مرز ناگهانی دیده شوند.
هنگام کار روی گونه، هر لایه باید با لایه قبلی ارتباط داشته باشد. اگر یک رنگ را فقط در محدوده کوچکی قرار دهید و مرز آن را رها کنید، پس از چند مرحله لکه رنگی ایجاد می‌شود. بهتر است رنگ‌ها را کمی به نواحی اطراف منتقل کنید و شدت آن‌ها را به‌تدریج کاهش دهید. این تکنیک باعث می‌شود گونه بخشی از کل فرم صورت باشد، نه یک ناحیه رنگی جداگانه.
چگونه مرز بین رنگ‌های پوست را محو کنیم؟
برای نرم کردن مرز رنگ‌ها، به جای فشار بیشتر، از لایه‌های سبک‌تر استفاده کنید. وقتی یک رنگ در محدوده مشخصی به پایان می‌رسد، لایه بعدی باید به سمت اطراف کشیده شود و فشار آن در مسیر کاهش پیدا کند. این کار چند بار تکرار می‌شود تا اتصال رنگ‌ها طبیعی شود. اگر در همان ابتدا فشار زیادی وارد شود، دانه‌های سطح کاغذ سریع‌تر پر می‌شوند و اجرای لایه‌های بعدی دشوار خواهد شد.
در طراحی واقع‌گرایانه، لازم نیست همه قسمت‌های پوست شدت رنگ یکسانی داشته باشند. بعضی بخش‌ها باید گرم‌تر، بعضی خنثی‌تر و بعضی تیره‌تر باقی بمانند. این تفاوت‌های کوچک در کنار هم باعث می‌شوند فرم صورت طبیعی‌تر دیده شود.